ทำไมต้องเป็นยาแนวชนิดยืดหยุ่น
คอนกรีตขยายตัวเมื่อร้อนและหดตัวเมื่อเย็น ส่วนพื้นรอบอาคารก็ทรุดตามดินคนละจังหวะกับตัวอาคาร วัสดุที่อุดรอยต่อจึงต้องยืดหดตามได้ ปูน กาวซีเมนต์ หรืออีพ็อกซี่ชนิดแข็ง จะแตกซ้ำตั้งแต่การขยับครั้งแรก
แบบไหลตัวเอง (Self-leveling)
เนื้อเหลว ไหลลงร่องและปรับผิวเรียบได้เอง ไม่ต้องเกลี่ย
- เหมาะกับ — ร่องแนวนอนบนพื้นเรียบ เช่น รอยต่อพื้นกับผนังที่พื้นได้ระดับ รอยต่อเพื่อการขยายตัว (Expansion Joint) บนพื้นโรงงาน
- ข้อควรระวัง — ใช้กับพื้นที่ลาดเอียงหรือแนวตั้งไม่ได้ จะไหลออก ต้องอุดปลายร่องกันไหลก่อน
แบบหนืด (Non-sag)
เนื้อข้น อยู่กับที่ไม่ไหลย้อย ต้องเกลี่ยแต่งผิวด้วยมือ
- เหมาะกับ — รอยแนวตั้งตามโคนผนัง พื้นที่ลาดเอียง ร่องที่ขอบไม่เสมอกัน
- ข้อควรระวัง — ต้องใช้ฝีมือเกลี่ยให้เรียบ ไม่เช่นนั้นผิวจะเป็นคลื่นและเก็บฝุ่น
เทคนิคใช้คู่กัน
สำหรับร่องกว้างบนพื้น ช่างมักยิงแบบหนืดอุดปลายร่องและขอบที่ไม่เสมอกันก่อน เพื่อทำเป็นเขื่อนกั้น แล้วจึงเติมแบบไหลตัวเองลงตรงกลาง ได้ทั้งความเรียบและไม่ไหลรั่วออกนอกร่อง
เลือกอะไรเพิ่มเติมอีก
- เกรดงานพื้น — ถ้ามีรถเข็นหรือโฟล์คลิฟท์วิ่งผ่าน ควรเลือกเกรดที่รับการเหยียบย่ำได้
- สี — เลือกสีเทาใกล้เคียงคอนกรีต หรือโรยทรายตอนยังไม่แห้งเพื่อให้กลมกลืน
- การยึดเกาะ — บางยี่ห้อต้องทารองพื้น (Primer) ก่อน ให้ทำตามคำแนะนำผู้ผลิต
สรุป
พื้นเรียบใช้แบบไหลตัวเอง แนวตั้งหรือพื้นเอียงใช้แบบหนืด ร่องกว้างใช้ทั้งสองแบบร่วมกัน INCON เลือกวัสดุให้เหมาะกับสภาพรอยและการใช้งานจริงของแต่ละไซต์